ntm24 » Elektrostymulacja » Efekty elektrostymulacji

Efekty elektrostymulacji

Zwiększenie możliwości fizycznych poprzez trening lub stymulację elektryczną może być związane z faktem, że organizm ludzki jest w stanie dostosować się w pewnym stopniu do zmieniających się warunków środowiska. Jeśli wysiłek mięśni jest zwiększany ponad pewną wartość progową to równolegle będzie też postępować proces ich adaptacji. Wzrost siły mięśni jest początkowo spowodowany poprawą ich kondycji, co oznacza, że ruchowi towarzyszy aktywacja większej liczby włókien mięśniowych. Dopiero w drugim kroku masa mięśniowa zaczyna przyrastać. Czy to następuje wyłącznie w wyniku hipertrofii włókien mięśniowych (rozumianej jako powiększanie się ich średnicy) czy też jest rezultatem hiperplazji (rozumianej jako wzrost liczby komórek je tworzących) nie zostało naukowo udowodnione.

Powyższe efekty treningu układu mięśniowego można osiągnąć w bardziej pasywny sposób poprzez stymulację elektryczną. Nie należy popełniać błędu zaniedbywania ćwiczeń fizycznych na korzyść elektrostymulacji. Ruch, jako cel praktycznie każdej sportowej aktywności, składa się ostatecznie z zharmonizowanych reakcji poszczególnych mięśni lub grup mięśni.



Poza wzmocnieniem siły mięśni głównym celem elektrostymulacji jest poprawa krążenia krwi.

Większa gęstość naczyń włosowatych poprawia krążenie krwi. Odkąd wzrost dostaw substancji odżywczych, głównie tlenu, jest możliwy, to organizm odnosi korzyści z przemian aerobowych. Elektrostymulacja nie tylko pozwala na poprawę dostaw substancji odżywczych, ale również sprzyja szybszemu pozbywaniu się produktów przemian metabolicznych takich jak kwas mlekowy czy dwutlenek węgla.

Zasadnicze znaczenie dla sprawności sportowców ma przyspieszenie regeneracji fizycznej szczególnie w okresach stresu spowodowanych  treningiem lub zawodami. Bardzo krótkie uderzenie impulsem elektrycznym w elektrostymulacji powoduje krótki skurcz lub taki „pojedynczy szok” po którym mięsień wraca do swojej naturalnej formy i długości takiej jak podczas stanu odpoczynku. Jeśli stymulacja odbywa się w sekwencjach wiemy, że efekt skurczu powodowany przez nakładanie się faz skurczy jest tu proporcjonalnie większy, podobnie jak to, że mechaniczne skurcze trwają znacząco dłużej niż elektryczna stymulacja. Ten fenomen jest znany jako skurcz tężcowy niezupełny rozumiany jako mieszanie się ze sobą następujących po sobie skurczy co wygląda na jeden pojedynczy skurcz. W tym zjawisku mięsień zdąży chwilę odpocząć pomiędzy skurczami.  Ani „pojedynczy szok” ani ww. fenomen nie są normalnie obserwowane  w przypadkowym ruchu człowieka.


Przeczytaj także:


Pytania? Zostaw swój e-mail bądź telefon, a nasz ekspert skontaktuje się z tobą.